Hoe kwam men Omega 3 op het spoor?
Bij de Inuït in het Noorden...

Toen onderzoekers zich afvroegen waarom hartkwalen zelden voorkomen bij bevolkingsgroepen als de Inuït (Eskimo’s) in Groenland, dachten sommigen dat de oorzaak in hun voedingspatroon te vinden moest zijn.


Cardiovasculaire aandoeningen zoals hartinfarcten blijken bij hen namelijk veel minder vaak voor te komen dan bij andere Eskimo-groepen die een westers voedingspatroon volgen en vooral vlees eten dat veel verzadigde vetzuren bevat.

Het onderzoek bleek een schot in de roos! De voeding van de Groenlandse Inuït bestaat namelijk vooral uit vette vis, een belangrijke bron van Omega 3-vetzuren. De rijkdom aan Omega 3-vetzuren in de voeding van de Groenlandse Inuït verklaart onder meer waarom in hun bloedbanen minder makkelijk bloedklonters gevormd worden die de bloedvaten en aders doen verstoppen.Bovendien verlagen Omega 3-vetzuren de kans op hartritmestoornissen.

Dit verband verschafte de wetenschap nieuwe inzichten in de werking van vetzuren. Het bracht ook de positieve effecten van de Omega 3-vetzuren op het voorkomen van hart- en vaatziekten aan het licht.

 

De studie van Bang en Dyerberg

Bang en Dyerberg deden in 1971 als één van de eersten onderzoek naar de relatie tussen visconsumptie en hart- en vaatziekten. Ze merkten op dat er extreem weinig hart- en vaatziekten voorkwamen bij de Inuït en legden de relatie naar hun traditionele voeding die vooral uit vis en zeezoogdieren bestaat.

Toen ze de medische gegevens analyseerden, resultaat van tien jaar onderzoek op 2000 mensen in Groenland, ontdekten ze niet één sterfgeval ten gevolge van een hartaanval.

Uiteindelijk konden de wetenschappers aantonen dat de Inuït beschermd wordt door de Omega 3-vetzuren in hun voeding. De vette vis die in hun voedingspatroon voorkomt, blijkt een voorname bron van Omega 3-vetzuren en die laatste vertragen de vorming van bloedstolsels in de bloedbanen.